24-04-2014

Een reis terug in de tijd.

Weblog >> Algemeen

Onlangs konden we lezen over het Wijzigingsbesluit Financiële Markten 2015. Dit gaat over een (of is het de?) uitzondering op het provisieverbod voor advies aan klanten met betalingsachterstanden bij hypotheken. Nu lees ik een reactie van een branche organisatie.

Men schrijft in de reactie o.a. het volgende: “We hebben oog voor de negatieve effecten van de economische crisis en de impact hiervan op het besteedbaar inkomen van de consument. Werkloosheid, arbeidsongeschiktheid, echtscheiding, een relatiebreuk of het overlijden van de partner kunnen leiden tot een daling van het besteedbaar inkomen en consumenten kunnen hierdoor met betalingsachterstanden te maken krijgen”.

Is een echtscheiding overigens geen relatiebreuk? Maar even serieus. Lees deze alinea gewoon eens een paar keer over. Wat wordt er nou precies gezegd. Wat zou worden bedoeld met ‘het oog hebben voor’? Enfin, ik moet niet zo zeuren. Ze hebben het toch scherp gezien, tenminste als dit in een brief van 2010 had gestaan. Volgens mij zijn de crises al jaren aan de gang en nu pas hebben we ‘oog voor de effecten’.
Het mooiste komt nog, want in dezelfde reactie staat ook: “Om te borgen dat het klantbelang wordt gediend en om het risico van misbruik tegen te gaan zouden er in het voorstel additionele maatregelen kunnen worden getroffen.” 

Het gaat dus blijkbaar om een maatregel die de klant moet helpen, maar waarbij de mogelijkheid bestaat dat de adviseur hier misbruik van maakt. Vervolgens wordt niet de branche opgeroepen dan wel gewaarschuwd dit niet te doen op straffe van royement, nee men vindt dat de AFM dit moet regelen. Op deze manier laat de branche een kans lopen om te laten zien dat ze prima in staat is het zelf te regelen en de verantwoordelijkheid te nemen.

En ten slotte nog een citaat: “Een consument moet bereid zijn om bijvoorbeeld zijn bestedingspatroon aan te passen en zo een stukje eigen verantwoordelijkheid op te pakken. Wij bepleiten om in het voorstel de betrokkenheid van de consument mee te nemen. Zonder betrokkenheid van de consument werkt een preventieve aanpak niet.”
Lees deze alinea ook even een paar keer rustig door. In het kader van klantbelang wordt de klant nu consument genoemd. De consument hoeft overigens maar een ‘stukje’ verantwoordelijkheid te nemen. Het restant wordt ingevuld door? Wie? Er blijft dus gewoon een groot stuk over.

We moeten vervolgens de betrokkenheid van de consument meenemen. Kan iemand mij uitleggen hoe je dat doet. De betrokkenheid meenemen in het voorstel. En ik denk dat geen enkele preventieve aanpak werkt, zolang de branche bang is voor misbruik onder de eigen vakbroeders. De vraag is wat er nu werkelijk is veranderd sinds Lehman Brothers in 2008 faillissement aanvroeg?

Terug