16-01-2013

Een goed voornemen!

Weblog >> Marketing
Een goed voornemen!
Heb jij goede voornemens? Welk antwoord je ook geeft het is altijd, jawel. Het niet hebben van goede voornemens is ook eenvoornemen, toch?
 
Waarom noemen we het eigenlijk ‘goede’ voornemens? Dat suggereert min of meer dat je ook slechte voornemens kunt hebben. Voornemen is volgens VanDale: Het plan hebben om… En ik was altijd al van plan mij voor te nemen geen voornemens meer te hebben. Zo had ik mij voorgenomen mij niet meer te ergeren en toch….
 
Ik bel naar een servicenummer (wat is dat eigenlijk een servicenummer?) van een installatiebedrijf en vraag naar een zeker persoon. Die persoon heeft mij geadviseerd over mijn CV installatie en ik wil hem wat vragen. Laten we zeggen dat die adviseur meneer Machielsen heet. Ik kies het servicenummer en komt tot mijn grote vreugde in een keuzemenu. Er wordt mij al van alles gevraagd en die informatie heb ik natuurlijk niet bij de hand en die heb ik ook niet nodig, omdat ik met een persoon wil spreken waar ik gericht naar vraag (waarom noemen ze het een servicenummer?). Het gesprek verloopt als volgt:
 
Servicenummer: “Met Monique van Bennekom (of Bennenkom, dat kon ik niet goed verstaan) van installatiebedrijf x, waarmee kan ik u van dienst zijn?””
Ik:”Wilt u mij doorverbinden met de heer Machielsen?”
Servicenummer:”Wie zegt u?”
Ik: “De heer Machielsen”.
Servicenummer:”Mag ik weten waar het over gaat?” 
Ik: “Ik wil de heer Machielsen iets vragen naar aanleiding van een advies dat hij heeft gegeven”
Servicenummer: “Oh, ik ga even kijken of hij er is”
(Gaat ze nu van haar werkplek weg om ergens in het gebouw te kijken of de heer Machielsen ergens is? Veel tijd heeft ze daar niet voor, want ze geeft aan mij aan dat ze ‘even’ gaat kijken)
Servicenummer: “Meneer Machielsen is er niet”.
Ik:(stil) in afwachting van wat er na deze zin komt, maar er komt niets….
Servicenummer:”Hallo, meneer Machielsen is er niet”.
Ik: “Wat nu?”
Servicenummer:”Misschien kunt u later terugbellen”.
Dit laatste was geen voorstel maar een bevel, tenminste zo klonk het. Wat mij dan prikkelt is dat zij door dit bevel eigenlijk ook twijfelt aan mij. Ze vraagt zich namelijk af of ik wel in staat ben terug te bellen. Ze zegt namelijk; misschien kunt u…. dus eigenlijk is ze nog beleefd, want ze had ook kunnen zeggen: “Kunt u later terugbellen!”. 
 
Ik doe nog een poging, tegen beter weten in door het volgende te vragen:
“Misschien kunt u de heeer Machielsen vragen mij te bellen?”
Servicenummer:”Dat wordt lastig, want ik weet niet of ik meneer Machielsen nog zie”.
En dan zegt ze vervolgens (ze zag haar belscript op haar bureau liggen, denk ik)
“Kan ik verder nog iets voor u doen?”.
Ik dacht: Wat heb je dan al gedaan? O ja, ze is ‘even gaan kijken’.
Ik:”Nee hoor, laat maar”.
Servicenummer (met belscript):”Dan wens ik u een fijne dag, tot ziens”.
 
Ik had mij voorgenomen mij niet te ergeren, maar als mensen aan de telefoon zeggen: “Tot ziens” dan kan ik het toch even niet laten. Dat is toch dom, je ziet elkaar toch niet. Hoe kun je dan zeggen: “Tot ziens”. Dat belscript moet dus aangepast worden, wel heel onzorgvuldig van het installatiebedrijf. De volgende keer dat ik meneer Machielsen spreek zal ik hem dat vertellen. Wat een ergernis.
 

 

Terug